working paper- chegini

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;mso-bidi-language:FA= '>دانشکده علوم اجتماع= 40; دانشگاه تهران

<= b>

تأملی ب= 585; عناصر هویتی = 575;یران در نقاشی ایر= 575;نی

سینا چگ= 740;نی

<= b>

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;mso-bidi-language:FA= '>کارنوشت دانشجویی بر= 75;ی درس مبانی تا= 585;یخ اجتماعی

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;mso-bidi-language:FA= '>موضوع: خلاصه و نقد کتاب های با موضوع هویت ایرانی

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;mso-bidi-language:FA= '>زیر نظر دکتر جوا= 583;ی یگانه

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;mso-bidi-language:FA= '>بهمن 1385 = &nb= sp; = &nb= sp;

&nb= sp;

مق= 583;مه

این تحقیق بدنبال شناخ= 78; و كشف عناصر هویتی ایران= 40;ان بر اساس یك مطالعه جامعه‏شناخ= 8;ی بر روی 10 نقاشی برگزیده از تاریخ ایران = 605;ی‏باشد نكته‏ی مهمی كه باید به آن توجه داشت ای= 606; است كه من در ا&= #1740;ن تحقیق به هیچ وجه به دنبال تطابقات تار= 40;خی بین اثرو دور= 607; تارخی خود و ی&#= 1575; بین یك اثر در حوزه تاریخیR= 07;اش و اثر دیگر در حوزه تاریخی = 583;یگرش نیستم چرا كه این نوع مطالعات در جامعه‏شناس®= 0; هنر و گرایش تاریخی آن بر گرفته از دو اندیشه«هنر در جامعه» یا&la= quo;جامعه در هنر» می‏ب= 575;شد اما بررسی من از این حوزه ی&#= 1603; بررسی با روش هنر به مثابه جامعه است رو= 588;ی كه با هینیكس در جامعه‏شناس®= 0; هنر در فرانس= 607; رواج و با بوردیو(Bourdieu) به اوج خود رس&#= 1740;د. در این روش حوزه‏ی هنر ب= 607; عنوان ساختی از كنشگران ك= 607; دارای انحصا= 85; حوزه‏ای خاص خود مبتنی بر سرمایه‏ی فرهنگی نماد= 40;ن و یا حتی اجتماعی و اقتصادی می‏= 76;اشد تعیین می‏گر= 83;د. اما نكته‏ای را كه من به بحث بوردیو د= 585; مورد ایران افزوده‏آم بحث سرمایه س= 740;اسی است كه به طور مفصل در این نگارش به آن خواهم پرادخ= 78; اگر چه بوردی= 608; نیز گذاری به این امر دارد. تأكید دیگر م= 606; این است كه من هر یك از این آثار را به مثابه یك اثر منفرد و جدا افتاده در نظ= 585; نگرفته‏ام ب= 04;كه حتی بیش فرض من در نظر گرفتن همری ا= 740;ن 10 نقاشی به عنوان یك كل م&#= 1740;‏باشد و منظور از كل مراد هگلی ای= 606; امر است به عب&#= 1575;رت دیگر كل به مثابه روح(Geist) یعنی ام= 585; كلی منبعث شد= 607; از یك فرا تار&#= 1740;خ یا متافیزیك كه در همه‏ی ا&#= 1740;ن آثار مندرج است. نكته‏ی آخر این كه من تصاویر را از شماری 1 تا 10 شماره‏بندی نموده و برای دریافت مباح= 79; به‏ آنها ارجاع می‏ده= 05;.

مت= 606; اصلی:

تقسیم‏بندی كه آدرنو در مقاله‏ای در دفاع از تاركوفسكی د= 85; مورد«هنر عا= 05;یانه» و«هنر فرهیخ= 78;گان» انجا داد به مثابه یك نظر= 740;ه كلاسیك در مورد جامعه‏= 40; ایران صدق می= 207;كند با این تفاوت كه هنر عامیا= 606;ه ایران(فولكو= 85;) در ده كوره‏ی تاریخ به فراموشی سپرده شده و از هنر فرهیخ= 578;گان تنها نیز تنه= 575; هنر درباری رونق داشته است.

از بعد هویتی با توجه به تكرار آن به عنوان خصیصه امر هویتی تنها منابع موجود همان نقاشی‏های درباری ایرا= 06; است. با توجه به نگرش استقرائی كه = 575;ین تحقیق در خطر آن قرار دارد و سعی شده مباحث بیشتر ذهنی(Subjective= ) باشد تا عینی(Obiective= ) و انضما= 605;ی.

نكته‏ی دیگر این كه من نقاشی را در گذر زمان به عنوان آینه‏= 75;ی دفعی از جامع= 607; ایران در نظر گرفته و در واقع بر روی جامعه سنتی ا= 740;ران مطالعه خواه= 05; كرد:

در ملاحظه ای= ;ن آثار به خصوص= 740;ات مشتركی در همه‏ی آنها ر= 587;یدم كه آنها را به عنوان جنبه‏های مشترك هویتی = 575;یرانیان مطرح می‏كنم = 608; در پایان به جمع‏بندی خواهم پرداخ= 78;.

عد= 605; تضاد

آنچه كه در ا®= 0;ن آثار در ابتد= 575; نظر ما را جلب خواهد كرد تص= 608;یر تك بعدی است. به عبارت دیگ= 585; گذشته از عدم به سپكتیو(Prespcctive) عدم حجم‏سازی، تك‏بعدی بود= 06; نقاشی‏ها تص= 08;یر یك جامعه راك= 583; و ایستا(Static<= /span>) است. فضایی كه در آن انسانه= 575; در فضای آرما= 606;ی(Utopic) با مرافقت و وفا= 602; با هم زندگی م&#= 1740;‏كنند. ماهیت(Essence) ا&#= 1740;ن امر را در توج&#= 1740;ه‏گیری هنر در عصر سنت می‏توان = 583;ید. هنر ابزاری(Instrumdial) در تقسی= 605;‏بندی‏ای كه از هنرها بر اساس عقلا= 606;یت ابزاری صورت = 605;ی‏گیرد به صورت ابژه= 207;ای در دست لشگر صاحب قدرت بر= 575;ی ایفای نقش اس= 578;یلاسازی است در عین آنكه به بعد ز&#= 1740;باشناختی آرمانی می‏پ= 85;دازد. تصویر جامعه‏ای كه در آن كشمكش و تضادی رخ نمی= 207;دهد و همه چیز بر اساس تقارن و تناسبات شكل‏گرفته است. شاه در ای&= #1606; جامع به عنوا= 606; مظهر گردهم آ= 740;ی اصناف و گروه= 607;ا مطرح است. حاش&#= 1740;ه‏ در این جامعه در خدمت متن است. در واقع تكرا= 585; متوازی حاشی= 07;‏ها مستقیم و بی‏= 578;حرك و منفصل است. و جذابیت و تحر= 603; در متن به عنوان دربار = 608; یا عادتوار‏ه‏ = 7;ای‏(Habitus) درباری صورت می‏گیر= 83;.

سلطه كنش‏ها= ی خودآگاه یا خودآگاه درباری در ساختها یا عرصه‏های(Champ<= /span>) مختلف خود را نشان می‏دهد ولی نمایش آنها در نقاش= 740; به عنوان یك حوزه‏ی جذاب = 608; فرا انضمامی صورت می‏گیر= 83;. قدرتی كه از طبیعت نیز بر= 575;ی توجیه هژمون= 40;(Hegemony<= /span>) خود استفاده = 605;ی‏كند و این امر را در حوزه‏ی هن= 585; به صورت گلها و درختان طبی= 593;ی و تك بعدی اطراف نقاشیR= 07;ها خود را نمایش می‏دهد. استفاده از ط= 576;یعت برای ایجاد روند طبیعی س= 740;است، اقتصاد و فرهنگ و انقی= 575;د اندیشه علوم تحول بر حوزه= 207;ی متحول و عینی طبیعت، در راستای سیاس= 78;‏زدایی از حوزه‏ی سی= 575;سی است كه با توجه به مبنا بودن حوزه‏یR= 07; سیاسی به معن= 575;ی- فرهنگ‏زدای®= 0; از فرهنگ و اقتصادزدای®= 0; از اقتصاد نی= 586; تفسیر می‏شو= 83;. در واقع هر قدرتی برای استقرار بیش= 78;ر خود در عرصه س&#= 1740;اسی سعی در عادی نمودن وضع موجود و ماهی= 578; زدایی از همه چیز می‏كند ت= 575; در نهایت ماه= 740;ت كنش را در همه حوزه‏ها از كنشگر دور كرده و با ایج&#= 1575;د فضای رمانتی= 03; درباری نوعی عرفان زمینی را تبلیغ می‏= 603;ند. تصویر شاه به عنوان برآمد= 40; كاریزماتیك(Carismatic) در راست= 575;ی همین شه‏پدر= 40;(Patrimonialism) است. در واقع هنر به عنوان تفكری است كه جامعه را به نحوی كه اجتماعی عمل = 605;ی‏كند نشان نمی‏ده= 83;. یعنی حوزه‏ی هنری افراد دور از هم و محترم را تصو= 740;ر می‏كند كه حت= 740; تصور زیر آب هم را زدن هم در آن غیر ممكن است. القای این ام= 585; برای توده مردم امری مه= 605; بلكه حتی ركن ركین قدرت بر= 575;ی حفظ خود است. قدرت پیوسته محافظه‏كار(Conservative) و به دنبال محافظه‏كار= 5;ن است. از دل این محافظه‏كار®= 0; مقدس‏شدن حوزه‏ی هنری بر می‏خیزد. ه&#= 1606;ر و به طور خاص نقاشی به عنوان حوزه‏= 40; قدسی از كاركردهای موجود دفاع م= 740;‏كند. افراد در تصا= 608;یر حول یك فرد نشسته‏اند و اكثراً دست ب= 585; سینه و ساكت منتظر كنشگر اولی هستند. در واقع قدرت با رفع كنش‏ه= 575; و كشمكش‏ها س= 593;ی در ایجاد وفا= 602; به عنوان عنص= 585; هویتی هر چند به كذب می‏نم= 575;ید. یعنی هویت فر= 583; در جامعه با هنر به صورت ا&#= 1740;ده‏آل و رمانتیك شك= 604; می‏گیرد، به نحوی كه انگا= 585; هیچ تضادی رخ نداده و رخ نخواهد داد و نباید رخ دهد. این عدم تضاد همراه با تقارنات و تناسباتی اس= 78; كه جوهره‏ی هنر كلاسیك و به خصوص نقاش= 740; سنتی ایرانی= 75;ن را شكل می‏ده= 583;. استفاده از ر= 740;اضیات و هندسه در نقاشی ایران= 40; نشان دهندة تبدیل هنر به &#= 1740;ك امر علمی و دق&#= 1740;ق به جای یك امر مفهومی و اجتماعی است كه در اندیشه اروپایی به عنوان محور تحول هنر مور= 583; نظر قرار داشت.

حتی در صحنه‏های جن= 11; و مبارزه‏ی لشگریان نیز = 575;ین حفظ صورت یا فرمالیسم(Formalism<= /span>) صورت می‏پذی= 85;د. صحنه‏های بنرد در میان شلوغی‏های ت= 03; بعدی خود نوع= 740; از قبل قابل پ&#= 1740;ش‏بینی بودن را تصوی= 585; می‏كند. در ای&#= 1606; جامعه به نوع= 740; فرم نیز از سی&#= 1575;ست تأثیر می‏پذ= 40;رد ولی سیاسی نی= 587;ت. به عبارت دیگ= 585; رمز سیاست غی= 585;سیاسی بودن در عین نمایش سیاسی است یعنی فرد= 740; كه از سرمایه سیاسی(Political Capital= ) ب&#= 1740;شتری برخوردار اس= 78; هنر نیز متعل= 602; به اوست به عبارت دیگر سرمایه فرهن= 11;ی نیز وابسته ب= 607; سرمایه سیاس= 40; است هنر علی‏= 585;غم كلیشه‏ای تكراری واقعاً دربا= 85;ی بوده است و منحصر به عرص= 607; سیاست.

این امر به حž= 3;ی اهمیت دارد ك= 607; با این رو بنا به عینیت وقت= 740; به عینیت تار= 740;خی رجوع می‏كنی= 05; می‏بینیم كه = 576;یشترین تضادها كه گا= 607; منجر به مرگ م&#= 1740;‏شده است در حوزه‏= 740; سیاسی رخ داد= 607; است و به گفته كاتوزیان حوزه سیاسی آنچنان متحر= 03; است كه آنرا حتی تضاد نیز نمی‏توان نا= 05;ید.

ار= 608;اح متجسد و اجسا= 583; متروح

این مبنا را با بخشی از سخن داریوش ش= 575;یگان در كتاب«بته= 75;ی ذهنی، خاطره ازلی» آغاز م= 740;‏كنم:

«اگر طبق نظر رودولف اتو هنر مقدس غرب برای بیان تج= 604;ی غیبی دو طریق مستقیم تاری= 03;ی و سكوت را یاف&#= 1578;ه است كه به كمك سایه روشن غروبگاهی زی= 85; گنبد گوتیك حالت شكوه هی= 576;ت انگیز به وجو= 583; می‏آورد، هن= 85; ایرانی همین حالت را یعنی نمود بی‏بود را، به صورت مظاهر حیات تجلیات ازلی = 576;یان می‏كند. چنین بینش چند بعد= 740; جز برای انسان«چند ساحتی» مقدو= 85; نیست یعنی انسانی كه همه‏ی سطوح عالم را در كل&#= 1740;ات خویش ادغام كند. به عبارت&#= 1740; دیگر، عالم ص= 594;یری باشد با همه‏= 740; خصوصیات و حضورهای متعدد كه هر كدام با مرتبه‏ای از مراتب وجود پ= 740;وندهای جادویی دارد».(ص 222)

از دیر باز نقاشان ایرا= 06;ی متأثر از عارفان و شاعران مسلك بوده‏اند. یع= 606;ی عالمی كه این نقاشان تصوی= 85; می‏كنند عال= 05;ی است كه متفكران و فلاسفه آن را«اقلیم هشتم» یا«عا= 04;م مثال» برگرفته از نظربه مثل افلاطون نام= 40;ده‏اند. و در واقع جهانی كه در آن كشاكش پای= 575;ن ناپذیر معنی(Essence<= /span>) و صورت(Appearance= ) تمام شده و روح و ماده به نوعی در هم یك&#= 1740; می‏شوند كه ا= 740;ن عمل را بیلدو= 606;گ(Bildung) می‏نام= 06;د. یعنی جهان خل= 602; می‏گردد كه درآن اجساد متروح و اروا= 581; متسجدهستند.

اجسام ظاهر مثالی پیدا كرده و در واقع این جها= 606; جهانی است همانند برزخ= 40; میان روح و ماده. از این جنبه كه پوشی= 583;ه از ماده است با جهان حس مرتبط است و از جهتی دیگر به علت آنكه در ماده نمی‏= 605;اند معنوی و روحا= 606;ی است. پایان ای&#= 1606; درگیری ماده = 608; صورت در عالم هنر امری ذهن= 740; و تخیلی است چرا كه در اجتماع هرروزه این تضاد تولید و باز تولید می= 207;شود. این امر كلیت= 740; آهنین ولی بی معنا به فرد م&#= 1740;‏بخشد كه او را از جهان عینی و جزئی خرد خار= 580; كرده و با كل ا&= #1740;دئولوژیك مربوط می‏سا= 86;د. به بیان صریح= 578;ر گاهاً هیچ سن= 582;یتی میان دنیای هنری منتزع و دنیای انضما= 05;ی‏ای كه فرد در آن زندگی می‏كن= 83;، وجود ندارد. به عبارت دیگ= 585; هنر عاملی حت= 740; فراذهنی (Ultrasubjctive) است. این امر علاوه بر شكاف عینی فر= 583; با اثر هنری برای درك خود در خلال آن و دسترسی به آن شكاف عمیق‏ت= 85;ی بین ذهنیت فر= 583; و ذهنیت پیاد= 607;‏‏شده به صورت نشانه‏هایی روی اثر هنری را ایجاد می‏= 603;ند.

این‏جاست كه هنر به ورطه‏= 207;ی ابتذالی آسمانی می‏ا= 01;تد و سوداگرانه = 605;ی‏شود یعنی تزیینی = 608; تجملی و كالا شده می‏گردد. مقصود هنر اص= 740;ل معنوی نمایش فضایی متفاو= 78; با نضای جهان جهانی و مادی است. یعنی رمز و تمثیل جانش= 740;ن ن‏شانه می‏گ= 85;دد. رمز یك امر فرا انضمامی = 608; تمثیل نیز در این گستره اس= 578; در حالی كه نشانه به‏ دنبال بیان كردن یك امر واقع‏گراتر در خلال اثر هنری است. سلطه‏ی تمثی= 04; بر نشانه هنر را به انزوا م&#= 1740;‏برد و آن را ماورا&#= 1740;ی می‏سازد و به عبارت‏دیگر نقاش ایرانی جهانی را نما= 740;ش می‏دهد كه در آن رویداد‏ه= 75;ی متقارن بی‏ه= 40;چ ربط زمانی و مكانی در این طرف و آن طرف رخ می‏دهند و چشم ما را بر روی دنیایی باز می‏كند ك= 607; اكثراً با همدمی و همدل= 740; با تقارن‏ها= 40; رازآمیز نهفته است تا این كه به وسی&#= 1604;ه‏ی وحدت تركیبی عناصر گوناگون. بیا= 606; ماركوزه در ا= 740;ن مورد بیان انسان تك ساح= 578;ی است كه ابژكت= 740;و است و انسان چند ساحتی(بی= 575;ن شایگان) كه انسانی سوبژكتیو اس= 78;. این جابجایی در نقاشی ایر= 575;نی و چند ساحتی كردن انسان ب= 607; جز ایجاد تخیل موهوم كنشگر تبعات دیگری = 606;یز در پی دارد. با كمی تأمل درباره‏ی نقاشی سنتی ا= 740;ران و تركیبهای گوناگون آن د= 585; خواهیم یافت كه اهمیت فضاهای مطاب= 02; با هم به حدی است كه باید گفت نقاش احساس و دریا= 601;ت خود را بیشتر از این راه بی&#= 1575;ن می‏كند به عبارت دیگر تقدم فرم به محتوا در بدت= 585;ین شكل ممكن در ا&#= 1740;ن دوره‏= ;ی از نقاشی ایر= 575;نی انجام می‏شو= 83;. فرمالیسمی ك= 07; معنی را منكو= 576; می‏كند تا خو= 583; را قالب كند. فرمالیسمی ك= 07; از اندیشه حفاظت و نظم خشك بر می‏خی= 586;د در نقاشی ایر= 575;نی به جای جهان ع&#= 1740;نی و مادی با جهان تخیل و تمثیل روبرو= 40;یم هر تجلی ابتد= 575; در روح نقش بسته و بعداً از آن ساطع شده و مانند پرتوی است كه به محض تابید= 606; اشیاء محسوس را از ماهیت جسمانی‏‏شا = 6; فارغ و به مثا&#= 1604;هایی تبدیل می‏كن= 83; و در عین حال خود نیز در آن متجلی است بی= 606; واقعیات و تصاویر آنها ارتباطی بسی= 75;ر ناچیز بر قرا= 585; است.

به قول شیخ اشراق شكلها در نقاشی ایر= 575;نی همچون«صور معلقه» جلوه‏گر می‏= 03;ردند در ناكجاآبا= 83;(Utopia<= /span>) واقع است یعن= 740; جایی كه عین ب&#= 1740;‏مكانی است و هم محیط و هم مركز است و هم درون و هم بیرون و به هم&#= 1740;ن دلیل همه چیز در آن ظاهری از طراوت و شادابی همچو= 06; تخیل كودكان دارد تطابق سطوح و یكدست= 740; در نقاشی ایر= 575;نی نوعی عمق آبك= 740; و سطحی به آن م&= #1740;‏‏بخشد كه با آن صورت و جذامی خود را پنهان می‏= 603;ند. به خصوص این تقارن و تناس= 576; برگرفته از اشعار متقار= 06; و متناسب شعر كلاسیك ایرا= 06;ی است كه به بهترین نحو د= 585; حافظ و سعدی و .= .. متحقق می‏شو= 83;. یعنی جهانی ك= 607; سعدی یا حافظ در شعر خود تصویر می‏كن= 06;د گذشته از فرم شعری برخاست= 07; از عروض و قاف&#= 1740;ه و تناسبات بی= 575;نی در مضمون نیز نوعی جهان تص= 608;یری را ایجاد می‏= 603;ند كه آینه‏ای است از جهانی كه در نقاشی سنتی نمودار = 605;ی‏گردد. اشیا و طبیعت در شعر نیز متقارن و هارمونیك آف= 85;یده شده است.

فی‏المثل می= ‏توانیم از اهمیت و تأكیدی كه بر«نور» در نقاشی ایران= 40; وجود دارد یا= 583; كنیم.

یكی شدن فضاها در نقا= 588;ی بیشتر از سنت صوفی‏گرایی(Misticism= ) و عرفان‏زدگی محیط جامعه ا= 740;رانی نشأت می‏گیر= 83;. قاطبه مردم دچار نوعی صوفسیم و تقد= 740;رگرایی(Fatalism<= /span>) بوده‏اند به نوعی كه ادبی= 575;ت ایرانی با اد= 576;یات عرفانی خود زبانزد است. بنابراین ای= 06; دنیازدگی و صوفی‏گرایی تسری خود را در حوزه‏ی هن= 585;ی نیز نشان می‏= 583;هد. اگر چه این هنرها به هیچ وجه توسط اصحاب صوفیهR= 07; ایجاد نشده‏اند ول= 40; به علت این كه محیط ایران همانطور كه گفتیم برای شاه علی‏رغم رتبه‏ی دنیو= 40; نوع قطبیت عرفانی نیز ق= 575;یل بود در محیط دربار هم آثا= 585;ی كه ایجاد می‏= 588;د شدیداً متأث= 85; از این مضمون و محتوا بود. آنچه كه بعده= 575; در فلسفه اسلامی توسط ملاصدرا وحد= 78; در كثرت و كثرت در وحدت نامیده شد در واقع سالها قبل در نقاشی ایران خودر ا= 585; نشان داده بود. جزئیت در مقابل كلیت نابود می‏شو= 83; و این بازتاب همبستگی مكا= 06;یكی(Mechanical Solidrity= ) دوران سنتی نیست بلكه بر اهمی= 578; جذب كلیت در همه عرصه‏ها= 40; جامع استوار است. در واقع حلال بودن عرفان در مقا= 576;ل عرصه‏ی اجتماعی برا= 40; تهاجمات و استبداد به نوعی به حوزه= 207; هنرها و به خصوص نقاشی تسری پیدا می= 207;كند.

مغازله و عشق= ;

نقاشی ایران= ی یكی از موضوعات خود را عشق رمانت= 740;ك به صورت سنتی خود قرار داد= 607; است. این عشق(گذشته از بخش گسترده‏= 75;ی از آن كه حالت فرازمینی و آسمانی دارد) حتی وقتی كه به صورت معشو= 602; مادی مطرح می= 207;شود باز هم به نحو&#= 1740; از انحاء كلی= 578; را در خود منعكس می‏كن= 83;- یعنی معشوق فرد نوعی شمو= 604; و فراگیری دارد كه عاشق می‏تواند در او ذوب شود یا اینكه همه چی= 586; صورت كلی معشوق را برا= 740; او می‏گیرد و در واقع آیتی از او می‏شود. در هر دو حالت معشوق برای فرد نوعی كلی= 578; پیدا می‏كند كه بر همه چیز نفوذ كرده و آنها را تسخی= 585; كرده است. این امر در حوزه‏= 740; اجتماعی به صورت عمومی كردن همه چیز در حاكمیت و دشمن مطلق با دوست مطلق بودن در رابط= 607; با حكومت متبلور می‏ش= 08;د. فردیت در زیر این امر له می&#= 8207;شود و مسئولیت كنشگرانه و خود بودن ذات= 740;‏اش را فاقد می‏ش= 608;د كه در نقاشی‏= 607;ا عاشقانه نیز = 575;ین امر به فرد در جامعه منتقل می‏شو= 83;. به طوری كه دسته‏بندی انسانها در د= 608; خط منفك از هم بدون همپوشا= 06;ی كه امری واقع= 740; است صورت می‏= 711;یرد. در واقع حذف همپوشانی، ب= 07; قیمت نوعی مطلق‏گرایی(Totalitarianism) حركت می‏كند. فرد یا عاشق است یا عاقل. ه&= #1740;چ‏گاه هر دوی اینها نمی‏تواند باشد. شاید نظر ما این باشد كه دسته عاشق عقل را در عشق در نظر می‏گیرند ام= 75; فی‏الواقع ا= 40;ن امر صوری و كلامی است و در حرف باقی م&#= 1740;‏ماند. در كنار این كاركرد این امر در نهایت در حوزه‏ی اجتماعی نوع= 40; ضدعقل‏گرای®= 0; است. این ضدعقل‏گرای®= 0; و اپیكورسیم در نقاشی ایر= 575;نی به صورت دم غن&#= 1740;مت شماری انجام = 605;ی‏شود. این امر ناشی از نوعی نهیل= 740;سم(Nihilism<= /span>) نهفته در سنت عرفانی ایرا= 06; است. یعنی فرد&#= 1740; كه از حركت اجتماعی سرخورده شده = 608; سركوب شده اس= 578; بر خلاف هر نوع اصل عقلا= 606;ی عمل می‏كند چرا كه از عقلانیت و طر= 602; عقلانی نمی‏= 78;واند به راحتی و آسایش برسد. بنابراین روبه سوی نوع= 740; خلسه از عوار= 590; اقتصادی و اجتماعی می‏= 70;ورد. نكته مهم این كه جریان مسل= 591; نیز این امر را از طریق حوزه‏ی ادبی= 75;ت و هنر تقویت و تكثیر می‏كن= 83;. انفعال سیاس= 40; و خوار پنداشتن دنی= 75; و حكومت دنیو= 740; به بدترین و مخرب‏ترین شكل در ادبیا= 578; و هنر سنتی خود را نشان م&#= 1740;‏دهد. در واقع علاق= 607; به پس‏زنی مردم از حوزه= 207;ی عقل به عشق آنهم به صورت فرازمینی در واقع دور كرد= 606; توده از هویت عینی آنان و نوعی هویت‏س= 75;زی كاذب است. البته عرفان به صورت یك حق&#= 1740;قت در جای خود قابل ارزیاب= 40; و توجه است اما عرفان‏زدگی كه به صورت ای&#= 1583;ئولوژیك یك تحمیل و یا ترویج می‏شو= 83;. نوعی باز كرد= 606; فضا برای سلطه‏گر و سس= 578;ی كنشگر خرد اس= 578; حوزه‏ی نقاش= 40; اگر نگوییم ب= 575; تمثیلات عاشقانه خود = 575;ین امر را منتقل می‏كند به صورت ذاتی نی= 586; دارای یك معن= 575;ی مغازله‏ به عنوان«حوزه̴= 7;ی فلاح» است آنهم مغازله‏ای الهی بدون آنكه ما بازا= 740; زمینی داشته باشد. در واقع ملك خداوند د= 585; ماهیت فراتا= 85;یخی خود بر ملك خداپرستان د= 85; ماهیت تاریخ= 40; خود ترجیح داده می‏شود. &#= 1740;ك فرد ایرانی ب= 575; مراجع به این آثار خود را در مقابل یك ساختار هویت= 40; از پیش ساخته می‏بیند كه ب= 607; صورت جبری وجود دارد و خود را بر او تحمیل می‏كن= 83;. كنشگر یا به آن می‏پیوند = 608; در سلك مریدا= 606; راه عرفان در می‏آید و یا به قدرت و دنی&#= 1575; و سلطه‏گری م= 740;‏آویزد و در این جا آنچه كه له می&#= 8207;شود انسان گرایی(Humnism) است. عرض بودن انسان د= 585; مقابل جوهر بودن كلیت عرفانی یا كلیت ž= 7;یاسی خود را به وضوح نشان می= 207;دهد به خصوص كلیت سیاسی كه با سرمایة سیاس= 40; بالای خود دو انتخاب با یك نتیجه را مقابل روی كنشگر قرار م= 740;‏دهد این حوزة مثل= 579;ی به سلطة دو قطب سیاست و عرفان در مقابل انسان = 605;ی‏انجامد. آمد و شدی كه م&= #1740;ان سیاست و عرفا= 606; صورت می‏گیر= 83; گاه به صورت عرفان سیاسی = 740;ا گاه سیاست عرفانی متبلور می‏ش= 08;د و بسته به زمانه قدرت ا= 586; ابزار بودن ه= 585; كدام استفاد= 07; می‏كند. و گاه هر دو را مورد استفاده قرا= 85; می‏دهد ولی ب= 575;ز آنچه كه در ای&#= 1606; میان و در مقابل این ساختار نه تنها هویت نی= 587;ت بلكه حتی روز به روز خردتر می‏شود انسا= 06; است.

حر= 601; آخر:

مجموعه‏ی مباحث مطرح شده بسیار فشرده و اجما= 604;ی و هر چند به نظر خودم صری= 581; و واضح بود اما اگر بخوا= 607;یم یك شمای كلی از حرف خود در این تحقیق بی= 575;ن كنم آن را نگاهی خیره م= 740;‏دانم به هنر سنتی و به طور خاص نقاشی به عنوان واسطه‏ای از نمادها و معن= 740; كه جزئی از هو&#= 1740;ت ما ایرانیان را در خود پدی&#= 1583;ار می‏سازد.

سه بحث اصلی من زیر عناوی= 606; عدم تضاد و ارواح متجسد = 740;ا اجساد متروح = 608; مغازله و عشق به نظر من سه جوهر اصل نقا= 588;ی ایرانی است. ا&#= 1740;ن سه هموار از سوی ساختار س= 740;اسی و در وهله‏ی بعد ساختار فرهنگی و اقتصادی مسل= 91; به عنوان عناصر هویتی در لابه‏لای آثار نقاشی س= 593;ی شده است تا به ما منتقل شود. و من هر سه این موارد را با د&#= 1740;د انتقادی مور= 83; بررسی قرار دادم. به نظر من هر سه‏ی ای&#= 1606; موارد به نحو= 740; بازتولیدكن = 6;ده سیستم سیاسی اقتصادی و فرهنگی مسلط هستند. به عبارت دیگر ساختار خشون= 78; نمادین خود ر= 575; از این سه طری&#= 1602; بر كنشگر تحم= 740;ل می‏كند و آن را به سوی هوی&#= 1578;ی با این معانی سوق می‏دهد. به نظر من راه حل ما در عین د&= #1740;د انتقادی نبا= 40;د معطوف به كنارگذاردن = 75;ین موارد باشد بلكه باید با نوعی بازی(Playing<= /span>) با این موارد به بازسازی(Reconstruction) آنها به معنا= 740; وبری آن پرداخت. یعنی به وجه دیگری كه برای پیشر= 601;ت و تحول هویت اجتماعی ما م= 601;ید است به آن پرداخت و به شكل دهی آن بر مبنای ایده و اصالت آن اهم= 740;ت قایل شد.